Hisense U7K 75"

"75" MiniLED, tryb gier 144 Hz, natywny panel 4K 120 Hz, warstwa Quantum Dot, tryb IMAX, Dolby Atmos. Istnieje 512 stref ściemniania, które obsługują HDR10+, HLG, a Hisense twierdzi, że może obsłużyć maksymalnie 1000 nitów. Wszystko brzmi całkiem nieźle, prawda?

Zapomina się jednak o designie. Jest to jednocześnie dobre i złe. Ma niezwykle małą rzecz wystającą z dna, ale jednocześnie ma też jeden z najpiękniejszych stojaków stołowych, jakie widziałem od dłuższego czasu - ale za wspaniałymi industrialnymi krzywiznami kryje się również brzydki sekret: jest dość głęboki. Dotyczy to jednak tylko wersji 75", ponieważ nasz tester ma taką samą nudną podstawę w kształcie litery T, jak każdy inny telewizor. Dlaczego mielibyśmy dać się oszukać wzornictwu przemysłowemu? Jeśli 75" jest za małe, możesz go również dostać w modelu 100". Miłym akcentem jest to, że nóżki można zamontować w dwóch różnych pozycjach, z korzyścią dla osób z wąskimi meblami telewizyjnymi.

Za tym wszystkim stoi silnik Hi-View, który zajmuje się wszystkim, co należy obliczyć, niezależnie od tego, czy jest to oparte na NPU, czy po prostu ogólna optymalizacja kolorów lub skalowanie. Hisense jest również dobry w tym, że nie jest zbyt konkretny w tym, co i jak się robi, ale to prawdopodobnie tajemnica handlowa. Nie wiem, czy tak samo jest z innymi informacjami, ale nie sądzę, żebym kiedykolwiek spotkał producenta telewizorów, który podaje tak mało informacji na własnej stronie produktowej, jak Hisense. Nie wspomina się nawet o podstawowych rzeczach, takich jak waga, współczynnik anteny, porty, zużycie energii czy system głośników. Na przykład, może być istotna wiedza, że porty HDMI to połowa 2.1 i połowa 2.0b.

I ma to sens, ponieważ Hisense jest jednym z niewielu producentów na świecie, który faktycznie produkuje panele samodzielnie, a nie tylko kupuje je od Samsunga czy LG (Hisense OLED to tak naprawdę nadal panele LG). Oznacza to, że możesz mieć nieco ostrzejszą cenę - tutaj 1289,00 GBP za 75", ale także, że możesz być nieco bardziej agresywny w kwestii swoich produktów i tego, jak są precyzyjnie połączone.

Trochę pieniędzy wydano również na gry. W ich Game Mode Pro jest VRR i ALLM, ale nie ma G-Sync ani FreeSync (ale faktycznie tam jest, po prostu nigdzie o tym nie wspomniano, jest FreeSync Premium Pro) - prawdopodobnie ma to coś wspólnego z licencjami. Nie mogę do końca zrozumieć dokładnej odpowiedzi wejściowej, poza tym, że jest poniżej 20 ms, nie świetnie, ale też nie strasznie. Częstotliwość odświeżania wynosi tutaj 144 Hz i zakładam, że to dlatego, że panel ma tryb podkręcania, który jest aktywowany wraz z innymi funkcjami gier.

Podobnie jak w przypadku wielu innych producentów, skończyło się na tym, że uruchomiłem tryb filmowca. Kolory są po prostu przyjemniejsze dla oka i nie czuję się, jakbym był na jakimś surrealistycznym pokazie sztuki hipisowskiej. Podczas gdy Hisense jest bardzo zainteresowany trybem AI Sports, a w szczególności jego ulepszeniem dźwięku, i chociaż doceniam, że zrobili coś konkretnego, aby skupić się na szybkich ruchach, mogłem się bez tego obejść. Nic dziwnego, że nie jestem kimś, kto ogląda dużo sportu na telewizorze. To powiedziawszy, znalazłem kilka sztucznych cieni podczas gry w tenisa i hokeja na lodzie, ale nie było to tak szybkie i płynne, jak oczekiwałbym od dedykowanego trybu sportowego.

Interfejs użytkownika nazywa się VIDAA. Wygląda i działa jak wiele innych i obsługuje polecenia głosowe - nie żebym kiedykolwiek spotkał kogoś, kto faktycznie go używał. Z drugiej strony ma wszystko, czego można oczekiwać i chcieć. Wszystko jest dość płynne i szybkie, łatwo i elegancko reaguje na prasy zdalnie sterowane, chociaż przydałoby się przeróbki projektu, wygląda jak coś z mojego pierwszego 26-calowego płaskiego ekranu 720p wątpliwego pochodzenia.

Na papierze są dwa głośniki i "subwoofer" - choć nie ma na ten temat żadnych prawdziwych informacji, poza tym, że całkowita moc wyjściowa wynosi 50 watów. To powiedziawszy, jest to prawdopodobnie jeden z najlepiej brzmiących telewizorów, jakie słyszałem od dłuższego czasu, jest prawie imponujący, ale poza tym standard jest dość słaby.

Najważniejsza jest jakość obrazu, która nie zawodzi: mocne kolory, ogromna ilość światła (1000 nitów jest teraz tylko w HDR) i bardzo rozsądny poziom czerni. Myślę, że powinniśmy pamiętać, że jest to telewizor za 1289 funtów, a nie 2000 funtów, i mając to na uwadze, jestem pod wrażeniem kolorów, a zwłaszcza dokładności kolorów z dobrą jednolitością prawie na całej długości. Często zdarzają się niewielkie odchylenia między poszczególnymi panelami, więc możesz mieć pecha z "tańszymi" telewizorami. Kontrast jest dość wysoki, a efekt Halo jest minimalny. Jest, ale trzeba go świadomie szukać.

Największym problemem wielu telewizorów jest to, że jeden konkretny kolor jest rażąco przesycony w porównaniu z innymi, to nie jest problem. Nie należy również lekceważyć niuansów skali szarości. Pamiętaj jednak, że musisz siedzieć względnie bezpośrednio przed telewizorem; Odkryłem, że skośny kąt z boku nie daje super optymalnego obrazu.