ReStory

ReStory: Electronic Repairs to przytulny symulator pracy, który z pewnością przypadnie do gustu niektórym. Prowadzisz mały warsztat naprawy elektroniki w Tokio w połowie lat 2000., kupujesz zepsute gadżety, rozkładasz je, czyścisz podzespoły, wymieniasz uszkodzone części i sprzedajesz dalej. I właśnie dlatego ReStory działa tak dobrze... Przynajmniej przez jakiś czas.

Najnowsza niezależna odsłona Mandragory opiera się na natychmiast atrakcyjnej koncepcji opartej na nostalgii za technologią ery Y2K. Telefony, przenośne odtwarzacze muzyki, aparaty i konsole do gier są starannie czyszczone i naprawiane, a sam sklep stopniowo staje się uroczym wycinkiem czasu z powrotem do czasów, gdy technologia wciąż była dotykowa. Sam proces naprawy jest najmocniejszą cechą gry. Każde zadanie zaczyna się od obiektu, który trzeba ostrożnie rozebrać, komponent po komponentie, aby przywrócić go do sprawności. Śruby są zdejmowane, pokrywy podnoszone, części czyszczone i wymieniane uszkodzone komponenty, zanim wszystko zostanie złożone i wysłane do klientów.

Jest tu też prawdziwe poczucie postępu. W miarę jak naprawiasz kolejne konsole i produkty dla klientów, możesz kupować licencje i ulepszenia, aby rozszerzyć swój biznes i reputację. Od Eggotchi po telefony Pokia (zobacz, co tam zrobili), jesteś centralnym punktem dla całej tokijskiej technologii, która wymaga trochę troski. Internetowe centrum, w którym zamawiasz części i przyjmujesz zamówienia klientów, to świetna funkcja i szybko staje się uzależniająca. Będziesz chciał przyjmować coraz więcej zamówień, aby zarobić jak najwięcej pieniędzy i poszerzyć ofertę produktów do naprawy.

Nostalgia w grze również została przedstawiona z dużym urokiem. Tokijskie otoczenie ReStory z połowy lat 2000. jest kolorowe i celowo przytulne, pełne technologii i detali wizualnych odpowiednich do epoki. Ścieżka dźwiękowa doskonale to uzupełnia, mimo że jest nieco pozbawiona inspiracji i momentami powtarzalna. Odtwarzanie własnych ścieżek dźwiękowych na tym poziomie zdecydowanie chciałbym, żebyś podszedł do tej gry, by uczynić ją przyjemniejszą.

Niestety, właśnie tutaj ReStory zaczyna ujawniać swoje ograniczenia. Rozgałęziona narracja obiecuje też konsekwencje twoich decyzji, nadając powtarzalnej rutynie poczucie celu i fabuły. Jednak w niektórych momentach to nie wypada bez skutku. Niektóre postacie i sytuacje są urocze, inne wydają się zbyt proste lub niespójne tonalnie. Podczas interakcji z klientami masz do wyboru opcje dialogowe, jednak zwykle ograniczają się one do jednej lub dwóch różnych kwestii. Widać, że w tej grze większy nacisk kładzie się na naprawy, a nie na samą fabułę czy fabułę każdego urządzenia. To ostatecznie największy problem ReStory: to piękny zbiór pomysłów, które nie zawsze rozwijają się tak daleko, jak mogłyby.

Atmosfera jest doskonała i przytulna, a mechaniki naprawy dotykowej naprawdę satysfakcjonujące, ale gdy nowość rozbierania pierwszych gadżetów mija, gra musi polegać na szerszych systemach, by utrzymać tempo, a te systemy nie są wystarczająco silne. Znacznie bardziej zaawansowana i angażująca lista postaci z bardziej zróżnicowaną i rozbudowaną fabułą znacznie podniosłaby tę grę z prostej gry do przytulnego symulatora do naprawdę interesującego, przytulnego symulatora.

Zdecydowanie istnieje publiczność dla ReStory. Jeśli masz miłe wspomnienia z klapki, przenośnymi odtwarzaczami muzyki, starymi konsolami i dziwną plastikową technologią z początku lat 2000., nostalgia jest tu silna, a w połączeniu z rozgrywką przypominającą symulator pracy tworzy miłą grę, którą warto zabrać, gdy szukasz relaksującej zabawy z krótką i prostą fabułą, skupioną głównie na satysfakcjonujących naprawach. ReStory nie jest do końca ostatecznym symulatorem napraw, jakim mógłby być. To przyjemny, wizualnie atrakcyjny i momentami wciągający projekt, który rozumie urok majsterkowania, ale jego powtarzalna struktura oraz stosunkowo płytkie dialogi i narracja go powstrzymują.