FUBAR (Netflix)

Arnold Schwarzenegger występuje w swojej pierwszej roli telewizyjnej jako emerytowany szpieg CIA. Jednak pewnego dnia odkrywa, że jego córka Emma również została zwerbowana przez CIA, a jego życie zostaje wywrócone do góry nogami. O nie! Tata znajduje sekretny wibrator szminki swojej córki! Jakież to sztywne! Jakie to żenujące! Wyobraź sobie Prawdziwe kłamstwa, ale bez żadnej krawędzi, napięcia, budżetu lub osobowości - a otrzymasz FUBAR, łatwo trawiony półprodukt, który sprawia wrażenie fałszywego show. Wiecie, jeden z tych programów, który istnieje tylko w innym programie, aby działać jako parodia. Jednak to wszystko jest prawdziwe i transmitowane w naszych salonach przez ... cóż, kto jest grupą docelową FUBAR?

Fani Arnolda absolutnie nie dostaną kopa z rozwodnionego niskobudżetowego thrillera akcji. Mamy Netflix nie będą zainteresowane szczupłym człowiekiem akcji, który jest zmuszony wymówić imię Zacha Galifianakisa i zastąpić "Fuck" "Fluff", aby być jak najbardziej dostępnym dla jak najszerszej publiczności - coś, co rzadko działa. To obskurny serial ojca i córki w stroju szpiegowskim, który wykorzystuje najbardziej podstawowe i oklepane sytuacje sitcomowe, aby stworzyć iluzję, że serial jest komedią podnoszącą na duchu, a nie sztuczną, jedyną w swoim rodzaju produkcją, która istnieje wyłącznie po to, by brzęczeć w tle, robiąc coś bardziej znaczącego w salonie.

FUBAR stara się być jak animowany serial agenta Archer, w którym dysfunkcyjna relacja między rodzicem a potomstwem często wpędza ich agencję szpiegowską w kłopoty. Różnica między Archerem a FUBAREM polega na tym, że dziecinność Archera działa z powodu ludzkiej dynamiki postaci, gorzkich konfliktów i histerycznie dużego ego. Archer jest zabawny, ponieważ postacie są dorosłymi zachowującymi się jak dzieci. FUBAR jest nudny, ponieważ bohaterami są dzieci próbujące zachowywać się jak dorośli i nie działa to przez minutę. CIA jest prowadzona jak pokaz klaunów dla cienkich jak papier postaci, które nieustannie wyjaśniają wszystko, wpychają widzowi humor Teorii Wielkiego Podrywu do gardła i opowiadają o tym, jak nauczyli się lekcji życia pod koniec każdego odcinka, jakby to był program dla dzieci.

W latach 90. założenie córki tajnego szpiega i Schwarzeneggera mogło zadziałać we właściwych rękach. Mogło to zadziałać jako żartobliwy dwugodzinny film akcji, który zdołał zrównoważyć twarde gotowanie z tandetnością, jak w Złotej Erze Schwarzeneggera. Tutaj jednak jest to w większości wyczerpująco wymuszone i płomiennie nudne. Jest jeden lub dwa odcinki, które działają, na przykład gdy córka musi uwieść osobę po raz pierwszy, aby uzyskać dostęp do swoich tajemnic państwowych, ale osiem odcinków to bolesna kwota, aby przejść do punktu kulminacyjnego, który w większości po prostu brakuje kierunku. Choć Schwarzenegger stara się oczarować jako przytulany dziadek CIA, jasne jest, że rozkwit ikony Terminatora miał miejsce ponad 20 lat temu, a FUBAR nie przywróci fanów Commando na kanapę telewizyjną.