Afterimage

Nigdy nie przestaje mnie zadziwiać, jak ważna stała się Metroidvania jako gatunek w świecie gier, ponieważ niezależnie od tego, czy ją kochasz, czy nienawidzisz, koncepcja pozostanie i nie wykazuje oznak spowolnienia. Liczba nowych gier z tego gatunku stale rośnie, a Afterimage od Aurogon Shanghai jest najnowszą z serii klonów Metroidvania, które zaszczycą świat. Najważniejsze pytanie brzmi teraz, czy gra oferuje coś nowego i wyjątkowego, czy też jest to ta sama stara i prawdziwa formuła ukryta za świeżą warstwą farby.

W Afterimage grasz jako Renee, młoda dziewczyna, która straciła wszystkie wspomnienia, które można przywrócić tylko poprzez eksplorację magicznego świata Engardin. Miejsce, oczywiście, wypełnione wszelkiego rodzaju gruzem i naturalnymi przeszkodami, z których wszystkie muszą zostać pokonane, aby Renee ostatecznie poskładała swoje fragmentaryczne tło. Podróż jest długa, a ruiny Królestwa Engardin są co najmniej rozległe, z wieloma charakterystycznymi regionami i wyzwaniami, czego należy się spodziewać i jest częścią gatunku.

Aby pomóc jej w podróży, Renee ma prosty miecz, który oczywiście można wymienić i ulepszyć do szerokiej gamy innych broni, jeśli gracz sobie tego życzy. Każda broń oferuje również własne unikalne wyzwania i kombinacje do opanowania, a także szeroką gamę broni, od szybkich biczów po powolne, ciężkie miecze. Ponadto istnieje również możliwość wyposażenia broni dodatkowej, która pozwala Renee rzucać zaklęcia, co jeszcze bardziej zwiększa różnorodność walki w grze.

W rzeczywistości mieszanka i możliwości oferowane w systemie wyposażenia Afterimage są jednymi z najbardziej wszechstronnych, jakich doświadczyłem w grze Metroidvania. To, wraz z solidnym systemem progresji umiejętności do odblokowania, daje Afterimage niemal przerażającą różnorodność. Ale jest to również trochę za dobra rzecz, a szeroki wybór może wydawać się zniechęcający, szczególnie dla tych, którzy nie są jeszcze dobrze zorientowani w gatunku i mogą nawet odebrać Afterimage jako swoją pierwszą Metroidvanię.

Na poziomie wizualnym Afterimage jest trochę mieszanym workiem, co może wydawać się dziwnym stwierdzeniem, biorąc pod uwagę, jak uderzająco piękne są wiele kadrów z gry. I jasne, gra z pewnością ma czasami bardzo imponujące i wyraźne, spójne obrazy z niemal pastelową, ręcznie rysowaną estetyką. Jest ostry, czysty i przejrzysty, ale także niesamowicie płaski. Brakuje mu głębi i tekstury, ale co ważniejsze, poczułem silny rozdźwięk między poruszającymi się obiektami a resztą świata.

Afterimage jest rozległy. To gra, która chce tak wiele, ale potyka się o własne ambicje. Imponująca gama ulepszeń, umiejętności i broni jest wypełniona bezsensownym wyściółką. Tempo narracji jest wątpliwe, ponieważ znaczna ilość jest zamknięta za eksploracją i tekstem, który gracz musi odkryć samodzielnie w świecie. Ponadto wiele broni i ataków cierpi z powodu wątpliwych hitboxów, które mogą powodować znaczną frustrację w najbardziej krytycznych momentach. Wreszcie, ogólna narracja gry pozostawia wiele do życzenia i wydaje się wręcz niedokończona.

Dla zagorzałych fanów jest wiele do kochania w sukcesie Aurogon Shanghai na Kickstarterze. Jego ogromny świat pełen tajemnic i ulepszeń, rozległy arsenał sprzętu i umiejętności, dzięki którym Renee nadaje zaskakująco osobisty charakter, a czasem czarująco piękny świat. W rzeczywistości Afterimage może być odpowiednią grą dla każdego, kto jest weteranem gatunku i tęskni za grą, która bierze wszystkie klisze i naprawdę z nimi działa. Metroidvania z dodatkowym wszystkim.

Ale nie można też pozbyć się wrażenia, że gra w momencie pisania tego tekstu wydaje się bezpośrednio niedokończona, niekompletna i niedopracowana. Nie ma w tym finezji ani wyczucia szczegółów, a produkcja pozornie kierowała się mantrą "więcej znaczy lepiej". Bo tak, naprawdę jest więcej i dużo wszystkiego, ale jakim kosztem? Chciałbym, aby Afterimage dostał jeszcze co najmniej sześć miesięcy w piekarniku, zanim zostanie wydany światu, a moją rekomendacją jest poczekać i zobaczyć, co twórcy zdecydują się zrobić z tytułem. Ponieważ wyraźnie potrzeba więcej pracy, aby naprawdę oddać sprawiedliwość potencjalnej grze i doprowadzić ją do mety.